บทที่ 121 อุปกรณ์หมุนเวียนอากาศขัดข้อ

บทที่ 121 อุปกรณ์หมุนเวียนอากาศขัดข้อง

เห็น "ดิน" สีแดงป่นเป็นผงในมือไป๋อี้เซวียน สีหน้าเขาก็เริ่มแย่ลง

"ซวยแล้ว"

เขาพึมพำเสียงเบา "เราเตรียมท่อเจาะมาความยาวเท่าไหร่?"

หงฟานคิดครู่หนึ่ง: "ตอนนั้นเผื่อไว้ น่าจะเตรียมมาสักสามสิบเมตรได้มั้ง"

"ทำไมเหรอ?"

ไป๋อี้เซวียนถอนหายใจโล่งอก ชี้ไปที่หลุมเจาะกว้างไม่กี่เซนติเมตรตรงหน้า: "ดูสิ เครื่องเจาะลงไปตั้งห้าเมตรแล้ว ที่ออกมามีแต่ฝุ่นกับเศษหินทั้งนั้น"

"ตอนนั้นศาสตราจารย์ลวี่ประเมินไว้ว่า ชั้นนี้ควรจะลึกแค่สองถึงสามเมตรเอง!"

ได้ยินแบบนั้น หงฟานก็เริ่มเข้าใจปัญหา

ไป๋อี้เซวียนพูดต่อด้วยสีหน้าเคร่งเครียด: "ตอนนี้ เราไม่รู้ว่าชั้นนี้ลึกแค่ไหน โชคดีที่เตรียมท่อเจาะมาสามสิบเมตร ไม่งั้น... ฉันว่าเราคงไม่เจอแม้แต่เงาของชั้นน้ำแข็งใต้ดินแน่!"

พูดจบ ไป๋อี้เซวียนก็ประกอบท่อเจาะกลับเข้าไปที่เครื่อง

"ต่อกันเถอะ หวังว่าเราจะเจอสิ่งที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตบนดาวอังคารภายในระยะความลึกสามสิบเมตรนี้นะ"

……

ในขณะเดียวกัน ห่างออกไปหนึ่งพันเมตร ภายในโมดูลที่อยู่อาศัยของประเทศ U

"ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!"

ขณะที่ทุกคนเตรียมจะเข้านอน จบวันอันแสนเหนื่อยล้าและน่าหดหู่ เสียงสัญญาณเตือนภัยอันแสบแก้วหูก็ดังขึ้นจากลำโพงทั่วโมดูล

แอนดรูว์ที่เพิ่งล้มตัวลงนอนบนเตียงเดี่ยว สะดุ้งตื่น ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที

เกิดอะไรขึ้น?!

ฟังเสียงเตือนที่น่าตกใจ แววตาแอนดรูว์ฉายแววโกรธเคือง

ไอ้พวกประเทศเซี่ยมันมาอีกแล้วเหรอ?!

ไม่ทันคิดอะไรมาก เขาสวมเสื้อผ้าลวกๆ แล้ววิ่งตรงไปที่โมดูลที่ 1 ทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา แอนดรูว์ผลักประตูโมดูลที่ 1 ที่ปิดสนิทเข้าไป

สิ่งแรกที่เขาทำคือมองไปที่จอเรดาร์

ไม่มีความผิดปกติ

เขาชะงักไป หันไปมองรอบๆ

วินาทีต่อมา รูม่านตาของเขาหดเกร็ง!

"หัวหน้า! เกิดอะไรขึ้น?!"

เสียงบรูโน่และโจอี้ดังไล่หลังมา: "ประเทศเซี่ยบุกมาอีกแล้วเหรอ?"

"ไม่ใช่!"

ได้ยินคำตอบของแอนดรูว์ ทั้งสองคนก็ถอนหายใจโล่งอก สีหน้าผ่อนคลายลง

"คอมพิวเตอร์ควบคุมหลักของเรามีปัญหา..." แอนดรูว์พูดทิ้งท้ายประโยค "ชวนช็อก" ไว้ แล้วรีบเดินเข้าไปข้างใน

"ซี๊ด!"

"WTF??!"

บรูโน่และโจอี้สูดหายใจเฮือก ตาเบิกกว้างแทบถลน!

……

"บรูโน่?" แอนดรูว์มองบรูโน่ที่นั่งหน้าคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ถามเสียงต่ำ: "ตกลงเกิดอะไรขึ้น?"

ในน้ำเสียงแอนดรูว์เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่สบายใจ

นี่มันคอมพิวเตอร์ควบคุมหลักเชียวนะ!

ถ้าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาทั้งสามคนจะต้องตายอยู่ในโมดูลเล็กๆ นี่แน่!

บรูโน่เคาะคีย์บอร์ดสองสามที มองดูรหัสข้อผิดพลาดสองสามบรรทัดบนหน้าจอ สีหน้าของเขาย่ำแย่ลงทันที

เขาค่อยๆ หันกลับมา มองแอนดรูว์อย่างมีความหมาย: "หัวหน้า คุณพูดถูกแล้ว"

"อุปกรณ์หมุนเวียนอากาศของเรามีปัญหา"

"พูดให้ถูกคือ ตัวดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ในอุปกรณ์หมุนเวียนอากาศเกิดความผิดปกติ"

"ด้วยอัตราปัจจุบัน อีกประมาณสามวัน โมดูลที่อยู่อาศัยจะเต็มไปด้วยคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซพิษอื่นๆ"

"ต่อให้มีออกซิเจนเพียงพอ แต่คาร์บอนไดออกไซด์ที่มากเกินไปก็จะทำให้เราตายได้"

แอนดรูว์หน้าถอดสี

ท่ามกลางความตื่นตระหนก สมองของเขาแล่นเร็ว: "บรูโน่! ฉันจำได้ว่าพาธไฟเดอร์ 3 บรรทุกอะไหล่มาด้วย ในนั้นมีตัวดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ไหม?"

ยังไม่ทันที่บรูโน่จะตอบ โจอี้ก็พูดแทรกขึ้นมา: "มี! มีแน่นอน!"

"เพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉิน NASA จัดเตรียมอุปกรณ์หมุนเวียนอากาศสำรองมาให้ถึงสองชุดเต็มๆ!"

ได้ยินแบบนั้น บรูโน่ก็ถอนหายใจโล่งอก

ความเคร่งเครียดบนใบหน้าหายไป แทนที่ด้วยความผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก

เขายักไหล่เบาๆ พูดติดตลก: "ทุกคน ตกใจฟรี!"

"นึกว่าจะต้องไปขอความช่วยเหลือจากเสวียนนวี่-2 ข้างบ้านซะแล้ว ดูท่า NASA ของเราก็พึ่งพาได้เหมือนกันแฮะ!"

เขาพูดไปพลางเปิดประตูโมดูลที่ 1: "ไปกันเถอะพวกเรา ไปหาอุปกรณ์สำรองที่โกดังกัน!"

……

โมดูลที่ 3

ในฐานะโกดังที่เก็บเสบียงสำหรับนักบินอวกาศสามคนตลอดสามเดือน ภายในโมดูลที่ 3 จึงเต็มไปด้วยอาหารอัดแท่งหลากหลายชนิด

แน่นอน นอกจากอาหารอัดแท่งแล้ว NASA ยัง "ใส่ใจ" เตรียมอาหารกระป๋องสำเร็จรูปมาเพื่อเปลี่ยนรสชาติให้นักบินอวกาศด้วย

แม้รสชาติอาหารกระป๋องจะไม่ได้เรื่อง แต่เมื่อเทียบกับอาหารอัดแท่ง มันก็ถือว่าดีกว่ามาก

แอนดรูว์และบรูโน่ช่วยกันยกกล่องบรรจุอาหารและน้ำดื่มออกไปวางไว้ด้านข้างอย่างทุลักทุเล

"เจอแล้ว!"

แอนดรูว์ตาลุกวาวเมื่อเห็นกล่องที่มีสัญลักษณ์อุปกรณ์หมุนเวียนอากาศ

ได้ยินเสียงแอนดรูว์ บรูโน่ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่

"เจอสักที..." บรูโน่ปาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ บนหน้าผาก "รื้อจนโกดังแทบแตกแล้วเนี่ย!"

พูดพลาง บรูโน่ก็ดึงคอเสื้อตัวเอง ทำหน้าแปลกๆ: "ว่าแต่ พวกนายรู้สึกอึดอัดบ้างไหม?"

"ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์เริ่มสูงขึ้นแล้วเหรอ?"

สำหรับคำพูดนี้ โจอี้ก้มมองนาฬิกาข้อมือดูค่าต่างๆ แล้วมองบนใส่บรูโน่ทันที

"พูดบ้าอะไร?"

"ตอนนี้คาร์บอนไดออกไซด์ในโมดูลสูงกว่าปกติแค่ 0.1% นายจะไปรู้สึกได้ยังไง!"

"อุปทานไปเองล้วนๆ!"

บรูโน่ยิ้มแห้งๆ ย่อตัวลงช่วยแอนดรูว์ลากกล่องใบใหญ่ออกมา

เมื่อเปิดกล่อง เห็นอุปกรณ์หมุนเวียนอากาศใหม่เอี่ยมอยู่ข้างใน แววตาของนักบินอวกาศทั้งสามคนก็ฉายแววโล่งใจ

"ฉันจำได้ว่า การเปลี่ยนอุปกรณ์หมุนเวียนอากาศต้องทำภายนอกโมดูลใช่ไหม?" แอนดรูว์รื้อหาตัวดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ พลางขมวดคิ้ว "ดูท่าเราต้องออกไปเดินเล่นข้างนอกกันอีกรอบแล้วล่ะ"

……

โมดูลที่ 5 (ห้องปรับความดัน/Airlock)

ในฐานะทางผ่านเดียวระหว่างโมดูลที่อยู่อาศัยกับโลกภายนอก ห้องปรับความดันมีความสำคัญมาก

เวลาจะออกไปข้างนอก ห้องปรับความดันจะปรับความดันภายในให้เท่ากับบรรยากาศดาวอังคาร

และเวลากลับเข้ามา ห้องปรับความดันจะปรับความดันให้เท่ากับบรรยากาศปกติ

สองจุดนี้ไม่เพียงรับประกันความปลอดภัยของโมดูลที่อยู่อาศัย แต่ยังรับประกันความปลอดภัยของนักบินอวกาศด้วย

แอนดรูว์และบรูโน่ในชุดอวกาศสีเงินเทอะทะ สบตากันผ่านหน้ากากกระจกโค้ง

วินาทีต่อมา แอนดรูว์กดปุ่มบนแผงควบคุม

"ติ๊ด!"

"กำลังปรับสมดุลความดัน..."

"ความดันสมดุลแล้ว!"

เมื่อไฟเขียวสว่างขึ้น แอนดรูว์ย่อตัวลงเล็กน้อย สองมือจับที่ประตูบานนอกสุดของห้องปรับความดันที่เชื่อมต่อกับดาวอังคาร

---