บทที่ 114 รหัสลับ: หยิงฮั่ว
บทที่ 114 รหัสลับ: หยิงฮั่ว
รูม่านตาของผอ.เฉาหดเกร็ง เห็นได้ชัดว่าตกใจกับคำพูดของลวี่หย่งฉาง
"คุณแน่ใจนะ?"
เขามองลวี่หย่งฉางด้วยความประหลาดใจ พูดเสียงเบา: "ไอ้หมอนี่ ปกติเงียบจนแทบไม่มีตัวตน ถ้าวันนี้ไม่เสนอหน้าออกมาเอง ผมคงลืมไปแล้วว่ามีคนชื่อนี้อยู่ในห้องแล็บ!"
ลวี่หย่งฉางพยักหน้าอย่างจริงจัง
"ผอ.เฉาครับ เชื่อสายตาผมเถอะ"
……
กลับเข้ามาในห้องประชุม ผอ.เฉามองเถาอวี่ต๋าด้วยสายตาลุ่มลึก
"ผอ... ผอ.เฉาครับ?"
เถาอวี่ต๋าสบตาผอ.เฉาอย่างกล้าๆ กลัวๆ อยู่ไม่กี่วินาที ก็รีบก้มหน้าหลบสายตา ถามเสียงสั่น: "มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?"
ผอ.เฉาส่ายหน้าช้าๆ มุมปากยกยิ้ม: "เปล่าหรอก"
"เถาอวี่ต๋า... ใช่ไหม?"
"สนใจมาเป็นผู้ช่วยฉันไหม?"
ได้ยินคำถาม ลมหายใจของเถาอวี่ต๋าก็ถี่กระชั้นขึ้นทันที
"ยินดีครับ! ผมยินดีครับ!" เถาอวี่ต๋าตาเป็นประกาย พยักหน้าหงึกหงักอย่างตื่นเต้น
ยังไม่ทันที่ผอ.เฉาจะพูดต่อ เสียงสังเคราะห์ก็ดังขึ้นในห้องประชุม
"ศาสตราจารย์ครับ ผลการจำลองออกมาแล้วครับ"
"แบบร่างที่ 1 ประสบความสำเร็จครับ"
ลวี่หย่งฉางสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใดๆ
เขาคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว
เพียงแต่...
"สาเหตุที่โครงสร้างทรงกลมล้มเหลวคืออะไร?" เขาถามเสียงเข้ม
น้ำเสียงจำลองของซีโร่แฝงความรู้สึกแปลกๆ: "......ศาสตราจารย์ครับ ความแข็งแกร่งของวัสดุในปัจจุบันไม่เพียงพอที่จะรองรับโครงสร้างยานบินรูปแบบนี้ครับ"
"นอกจากนี้ กระบวนการผลิตในปัจจุบันก็ยังไม่สามารถสร้างยานบินรูปแบบนี้ได้ครับ"
นั่นไงล่ะ
แววตาของลวี่หย่งฉางฉายแววเข้าใจ
"ในเมื่อได้แบบร่างแล้ว ซีโร่ เริ่มการผลิตเสวียนนวี่-2 รุ่นต้นแบบได้เลย ทุ่มกำลังการผลิตทั้งหมด!"
……
ครึ่งเดือนต่อมา
มหาศาลาประชาคม ประเทศเซี่ย จัดงานแถลงข่าวขึ้นอย่างเงียบๆ
งานแถลงข่าวจัดโดยองค์การบริหารอวกาศแห่งชาติ
นี่เป็นครั้งแรกที่องค์การบริหารอวกาศจัดงานแถลงข่าวอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ก่อตั้ง
กระแสข่าวนี้ดึงดูดความสนใจจากสื่อมวลชนจำนวนมาก
ในฐานะนักข่าวสำนักข่าวแห่งประเทศเซี่ย จั่วเฉินมาถึงสถานที่จัดงานแต่เช้าตรู่หลังจากได้รับเชิญ
มองเก้าอี้ที่ว่างไปกว่าครึ่ง จั่วเฉินยืนงงอยู่กับที่ แล้วยกข้อมือดูเวลา
เวลาก็ถูกนี่นา!
แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ทำไมคนน้อยจัง...
"พี่เฉิน?!"
ขณะที่จั่วเฉินกำลังสงสัยว่าตัวเองมาผิดงานหรือเปล่า เสียงเรียกที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
เขาหันไปมองทางต้นเสียง: "ติงหย่าฉิน? หนังสือพิมพ์รายวันประเทศเซี่ยส่งเธอมาทำข่าวงานนี้เหรอ?"
ติงหย่าฉินเดินเร็วๆ เข้ามาหาจั่วเฉิน ยิ้มพยักหน้า พูดเสียงเบา: "พี่เฉิน ไปนั่งที่กันก่อนเถอะค่ะ"
พูดจบ ติงหย่าฉินก็ลากจั่วเฉินไปที่มุมหนึ่ง
เห็นป้ายชื่อตัวเองบนเก้าอี้ และป้ายชื่อติงหย่าฉินที่เก้าอี้ข้างๆ จั่วเฉินอึ้งไปเล็กน้อย ยิ้มแซวติงหย่าฉิน: "เรานี่ก็มีวาสนาต่อกันนะเนี่ย"
เมื่อนั่งลง จั่วเฉินยกข้อมือดูเวลาอีกครั้ง
อีก 20 นาทีงานแถลงข่าวจะเริ่ม
มองเก้าอี้ว่างรอบตัว จั่วเฉินเริ่มกระวนกระวาย
"นี่ งานแถลงข่าวครั้งนี้ ทำไมคนน้อยจัง?"
"ฉันจำเวลาผิดหรือเปล่าเนี่ย?"
สีหน้าติงหย่าฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่า เธอที่มาถึงก่อนจั่วเฉิน ก็สังเกตเห็นปัญหานี้เช่นกัน
เธอมองไปรอบๆ แล้วกระซิบ: "พี่เฉิน ไม่สังเกตเหรอคะ... ที่มากันเนี่ย มีแต่สื่อในประเทศทั้งนั้นเลย?"
จั่วเฉินชะงัก รีบกวาดสายตามองรอบๆ
จริงด้วย!
ทุกคนที่อยู่ในงาน ล้วนเป็นนักข่าวจากสื่อต่างๆ ในประเทศทั้งสิ้น!
"หรือว่า งานแถลงข่าวครั้งนี้ ไม่ได้เชิญสื่อต่างชาติ?"
คิ้วจั่วเฉินขมวดมุ่นทันที
ไม่น่าเป็นไปได้นะ!
งานแถลงข่าวระดับองค์การบริหารอวกาศ ไม่น่าจะไม่เชิญสื่อต่างชาตินะ?
ขณะที่จั่วเฉินกำลังครุ่นคิด เสียงเตือนเบาๆ ของติงหย่าฉินก็ดังขึ้น: "พี่เฉิน งานจะเริ่มแล้วค่ะ"
จั่วเฉินได้สติ รีบเงยหน้ามองเวที
เห็นชายหนุ่มในชุดสูทภูมิฐานค่อยๆ เดินขึ้นไปบนโพเดียม สายตาที่กวาดมองผู้คนแฝงไว้ด้วยอำนาจเกินวัย
"ศาสตราจารย์ลวี่?"
จั่วเฉินพึมพำกับตัวเอง: "ศาสตราจารย์ลวี่มาด้วยตัวเองเลยเหรอ... ดูท่า งานนี้จะมีข่าวใหญ่แฮะ!"
"สวัสดีทุกท่านครับ ยินดีต้อนรับสู่งานแถลงข่าวขององค์การบริหารอวกาศแห่งชาติครับ"
อาจเพื่อประหยัดเวลา คำพูดของลวี่หย่งฉางจึงกระชับมาก: "ในที่นี้ ผมมีเรื่องจะประกาศสองเรื่องครับ"
"เรื่องแรก ปัจจุบัน เสวียนนวี่-2 รุ่นต้นแบบสร้างเสร็จแล้ว และจะทำการทดลองบินครั้งแรกในวันพรุ่งนี้ เวลา 12.00 น."
"เรื่องที่สอง จุดหมายปลายทางของการทดลองบินครั้งแรกของเสวียนนวี่-2 คือดาวอังคาร!"
"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ประเทศเซี่ยจะเริ่มโครงการสำรวจดาวอังคารอย่างเป็นทางการ รหัสลับ: หยิงฮั่ว!" (หยิงฮั่ว คือชื่อเรียกดาวอังคารในสมัยโบราณของจีน)
สิ้นเสียงพูด ทั่วทั้งงานแถลงข่าวเงียบกริบ
จั่วเฉินจ้องมองผอ.หนุ่มบนเวทีตาค้าง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เสวียนนวี่-2...
โครงการสำรวจดาวอังคาร...
ไม่ว่าเรื่องไหน แยกออกมาพูดเดี่ยวๆ ก็เป็นข่าวใหญ่ระดับระเบิดลงทั้งนั้น
ตอนนี้ข่าวใหญ่สองข่าวรวมกัน เล่นเอาทุกคนในงานมึนตึ้บไปเลย!
"มีคำถามไหมครับ?"
เห็นสีหน้าตะลึงงันของทุกคนด้านล่าง ลวี่หย่งฉางขมวดคิ้วเล็กน้อย
จำเป็นต้องตกใจขนาดนี้ไหม?
ประเทศ U เขาไปดาวอังคารกันตั้งนานแล้ว เราแค่ตามรอยไป จะเป็นไรไป?
สิ้นเสียงถามของลวี่หย่งฉาง งานแถลงข่าวที่เงียบสงัดเมื่อครู่ ก็ระเบิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังสนั่น!
"ศาสตราจารย์ลวี่คะ ขอถามหน่อยค่ะ นี่เป็นการตอบโต้โครงการพาธไฟเดอร์ของประเทศ U หรือเปล่าคะ?"
"แน่นอนว่าไม่ใช่ครับ ทุกอย่างเพื่อการสำรวจทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น!" ลวี่หย่งฉางตอบอย่างจริงจัง "ดาวอังคาร เป็นดาวอังคารของมนุษยชาติ ประเทศเซี่ยย่อมมีหน้าที่ค้นหาบ้านหลังที่สองให้กับมนุษยชาติเช่นกันครับ!"
"ศาสตราจารย์ลวี่ครับ ขอทราบประสิทธิภาพของเสวียนนวี่-2 หน่อยได้ไหมครับ? แล้วเนื้อหาโครงการโดยละเอียดเป็นยังไงครับ?"
ลวี่หย่งฉางมองนักข่าวที่ถามคำถามนี้ แล้วส่ายหน้าช้าๆ
"ขออภัยครับ ไม่สามารถเปิดเผยได้!"
"แต่ประสิทธิภาพบางส่วนของเสวียนนวี่-2 เปิดเผยได้นิดหน่อยครับ"
ลวี่หย่งฉางยิ้มเปิดโปรเจคเตอร์
"ก้อนอิฐทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า" สีดำทมึน ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
"นี่คือเสวียนนวี่-2 ครับ"
"ติดตั้งเครื่องขับดันฮอลล์รุ่นที่ 2 และเตาปฏิกรณ์ฮีเลียม-3"
"น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 80 ตัน"
"ระยะทางบินไกลสุด 6.68 หน่วยดาราศาสตร์ (AU) หรือประมาณ 1 พันล้านกิโลเมตร"
"เมื่อเร่งความเร็วเต็มที่ ในอวกาศชั้นนอก ความเร็วสูงสุดของเสวียนนวี่-2 จะสูงถึง 10 เท่าของความเร็วหลุดพ้นที่สาม หรือประมาณ 167 กิโลเมตร/วินาทีครับ"
---