บทที่ 122 อารามจ้าวโอสถแดนเหนือ
บทที่ 122 อารามจ้าวโอสถแดนเหนือ
แน่นอนว่า ถ้อยคำเหล่านี้ ลู่หรานย่อมไม่ได้ยิน
หากเขาได้ยินเข้า ก็ไม่รู้ว่าจะมีความรู้สึกเช่นไร
ส่วนหลานจื่อกลับจ้องมองซูเยวี่ยหลิงอยู่นานตาไม่กะพริบ ก่อนจะพึมพำว่า "การเป็นอาจารย์จนถึงขั้นนี้ได้ ข้าควรจะบอกว่าเจ้าใจดำอำมหิต หรือควรจะบอกว่าเจ้าดีกันแน่นะ?"
ซูเยวี่ยหลิงมิได้ตอบคำ เพียงแต่นิ่งเงียบเหม่อมองดูแสงประทีปนับหมื่นดวงตรงหน้าต่อไป…
บทนี้ต้องใช้เหรียญ
ตอนนี้ต้องใช้ 2 coins เข้าสู่ระบบเพื่อปลดล็อกและอ่านต่อ