บทที่ 41 ท่านมหาเทพที่เกาะติดแน่น เหมือนกอเอี๊ยะหนังสุนัข!
บทที่ 41 ท่านมหาเทพที่เกาะติดแน่น เหมือนกอเอี๊ยะหนังสุนัข!
"แต่ทว่า เมื่อกี้ข้าไม่รู้สึกถึงพลังวิเศษจากสหายเต๋าฟ่านเลยสักนิด" เซินจี้เยว่ทำหน้าตกใจ พูดพึมพำ "เขา... บีบหัวผีร้ายแตกด้วยมือเปล่าเนี้ยนะ?"
"เขาใช้พลังชีวิตที่แข็งแกร่งกับพลังหยางที่ร้อนแรงเหมือนเตาหลอม ทำให้ผีร้ายตัวนั้น... วิญญาณแตกสลาย?!"
เซินจี้เยว่เคยได้ยินเซี่ยจิ่วอี้เล่าเรื่องราวของฟ่านหวู่
แต่การฟังคนอื่นเล่า กับการเห็นด้วยตาตัวเอง...
มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
นางเพิ่งเคยเห็นคนบีบหัวผีร้ายแตกด้วยมือเปล่าเป็นครั้งแรก!
มันช่างเกินจริงไปหน่อย ใช่ไหม?
พลังชีวิตของนักพรตฟ่านผู้นี้ มันแข็งแกร่งขนาดไหน? พลังหยางของเขา มันร้อนแรงมากแค่ไหน?
นี่มันไม่ต่างจากเครื่องรางของขลังที่เป็นรูปร่างมนุษย์เลย!
ซูดดดด!!!
...
ฟ่านหวู่เผชิญหน้ากับสายตาของคนสองคนกับผีร้ายจำนวนมาก สีหน้าของเขาไม่ได้มีความกลัวเลยสักนิด
เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดมิด
จากนั้นก็มองผีร้ายพวกนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ข้อมูลสถานะของผีร้ายทุกตัว ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา
เขามองผีร้ายพวกนั้นทะลุปรุโปร่ง
ผีร้ายธรรมดาๆ ฟ่านหวู่ไม่สนใจพวกมัน เพราะข้อมูลสถานะของพวกมันต่ำมาก
พวกมันอ่อนแอเกินไป
ไม่คุ้มที่ฟ่านหวู่จะสนใจ
ส่วนผีเจ้าบ่าวข้างๆ เกี้ยวแปดคนหาม กับผีเจ้าสาวในเกี้ยวสีแดง... ข้อมูลสถานะของพวกมัน ทำให้ฟ่านหวู่ต้องมองพวกมันด้วยหางตา
[ผีเจ้าบ่าวร้อยปี - อายุขัย: 658 - พลัง: 11.9 - ทักษะ: วิญญาณสองดวงรวมเป็นหนึ่ง , เข้าสิง , เขตแดนม่านรัตติกาล , พลังหยินชั่วร้ายกัดกร่อน...]
[ผีเจ้าสาวร้อยปี - อายุขัย: 610 - พลัง: 10.2 - ทักษะ: วิญญาณสองดวงรวมเป็นหนึ่ง , เขตแดนม่านรัตติกาล , วิชาสะกดวิญญาณ , มนต์เสน่ห์ของผีหญิงสาว...]
ข้อมูลสถานะของผีเจ้าบ่าวกับผีเจ้าสาวสูงมาก อย่างน้อยก็สูงกว่าผีร้ายธรรมดาๆ
พร้อมกันนั้น...
พวกมันยังแข็งแกร่งกว่าเซินจี้เยว่กับเซี่ยจิ่วอี้ที่เป็นคนของหน่วยฉินเทียน
นี่คือเหตุผลที่ทำให้คนสองคนนั้นระวังตัว
ถึงกับคิดว่า ต่อให้ต้องสู้ตาย พวกเขาก็จะไม่ยอมให้โลงศพความลับสวรรค์ตกไปอยู่ในมือของผีร้าย
ผีเจ้าบ่าวกับผีเจ้าสาว พวกมันแข็งแกร่งจริงๆ
ถ้าเป็นไปได้... ฟ่านหวู่ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับผีร้ายพวกนี้ แต่ไม่คิดว่า ผีร้ายหลายตัวที่บุกเข้าไปในโรงเตี๊ยม จะคิดว่าเขาเป็นพวกเดียวกับหน่วยฉินเทียน
พวกมันไม่เพียงแต่ไม่แย่งโลงศพความลับสวรรค์ แต่กลับคิดจะจัดการฟ่านหวู่ที่อยู่ในโรงเตี๊ยมก่อน!
จากนั้น...
พวกมันก็ต้องชดใช้กับการกระทำที่บุ่มบ่ามของพวกมัน
พร้อมกันนั้น...
พวกมันยังลากฟ่านหวู่เข้ามาเกี่ยวข้อง
ทำให้ฟ่านหวู่อารมณ์เสีย
พออารมณ์เสีย จิตสังหารที่รุนแรง ก็แผ่กระจายออกมา
บรรยากาศก็เย็นยะเยือกขึ้นมาทันที!
กลิ่นอายที่น่ากลัวยิ่งกว่าผีร้าย ทำให้เซินจี้เยว่รู้สึกหวาดกลัว!
ทำให้เซินจี้เยว่รู้สึกตกใจ!
"นี่... นี่เขาฆ่าผีร้ายมากี่ตัวแล้ว? หรือว่า... ฆ่าคนมากี่คนกันแน่? ทำไมเขาถึงได้มีจิตสังหารที่รุนแรงขนาดนี้?" เซินจี้เยว่รู้สึกปากแห้ง
ก่อนหน้านี้ นางยังไม่เข้าใจ ทำไมเซี่ยจิ่วอี้ถึงได้สุภาพกับฟ่านหวู่ขนาดนั้น
ตอนนี้ นางเข้าใจแล้ว!
เผชิญหน้ากับผู้ชายที่เหมือนสัตว์ร้ายแบบนี้...
ต้องทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตนหน่อย
ไม่งั้น...
คงจะสิ้นหวังยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับผีร้าย!
เซินจี้เยว่รู้ว่า นางไม่ควรจะคิดแบบนี้
แต่กลิ่นอายที่น่ากลัวรอบๆ ตัวฟ่านหวู่ มันทำให้นางอดคิดไม่ได้!
ส่วนเซี่ยจิ่วอี้ เขาเคยเห็นฟ่านหวู่ลงมือมาแล้ว ดังนั้น เขาก็เลยดูใจเย็นกว่าเซินจี้เยว่
แต่เซี่ยจิ่วอี้ก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย พูดด้วยความรู้สึก "สหายเต๋าฟ่าน ดูเหมือนจะน่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนนะ"
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า?
เขารู้สึกว่าฟ่านหวู่ แข็งแกร่งกว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน!
นี่มัน...
เซี่ยจิ่วอี้ตกใจกับความคิดของตัวเอง
ไม่น่าจะใช่?
ผ่านไปแค่ไม่กี่วันเอง นักพรตเต๋าฟ่านจะแข็งแกร่งขึ้นเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
นี่คงจะเป็นเขาคิดไปเอง
ใช่แล้ว!
คิดไปเอง!
เซินจี้เยว่กับเซี่ยจิ่วอี้ใช้โอกาสนี้ รีบเดินไปรวมตัวกัน เทียบจากความสูง เซินจี้เยว่สูงกว่าเซี่ยจิ่วอี้หนึ่งช่วงศีรษะ ความแตกต่างของความสูง ชัดเจนมาก
"มันแปลกๆ" เซินจี้เยว่พยายามไม่มองฟ่านหวู่ นางมองผีร้ายในซอย โดยเฉพาะผีเจ้าบ่าวที่ปรากฏตัวขึ้น
เซินจี้เยว่สูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เมื่อกี้ผีร้ายพวกนี้ ยังอยากจะฉีกพวกเราเป็นชิ้นๆ แต่พอสหายเต๋าฟ่านปรากฏตัว พวกมันกลับหยุด? โดนข่มขวัญ? ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้น แต่ข้ารู้สึกว่า มันแปลกๆ..."
"สภาพของผีเจ้าบ่าวตัวนั้น มันแปลกมาก!"
"ผีเจ้าบ่าว?" เซี่ยจิ่วอี้หันไปมอง เขาก็พบความผิดปกติ
ผีเจ้าบ่าวไม่ได้จ้องมองพวกเขาอีกต่อไป
แต่มันกลับใช้ดวงตาที่ว่างเปล่า แต่เต็มไปด้วยความแค้น จ้องมองฟ่านหวู่ที่เดินออกมาจากโรงเตี๊ยม!
สายตาแบบนั้น ไม่เหมือนกำลังมองศัตรูธรรมดา
แต่เหมือนกำลังมองศัตรูคู่อาฆาต หรือคนที่ฆ่าบิดามัน!
สายตาที่น่ากลัวพวกนั้น ทำให้ผู้คนขนลุก!
เซี่ยจิ่วอี้เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกำลังรำลึกความหลัง "ข้าจำได้ว่า ตอนที่เจอเงาประหลาดตัวนั้น เหมือน... จะเคยเจอสถานการณ์แบบนี้"
"หืม?" เซินจี้เยว่ไม่เข้าใจ
เซี่ยจิ่วอี้ก็อธิบายไม่ถูก เขารู้สึกว่าผีร้ายพวกนี้ พอเจอฟ่านหวู่...
ก็เหมือนกับเจอศัตรูอาฆาตแค้น
ทำให้เขารู้สึกแปลกใจมาก
...
ที่ปลายซอย
ผีเจ้าบ่าวจ้องมองฟ่านหวู่ไม่วางตา
ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวา และเต็มไปด้วยความแค้น ทำให้คนธรรมดาไม่กล้าสบตากับมัน!
ถ้าคนธรรมดาไปสบตากับมันละก็...
คงจะป่วยหนักแน่ๆ!
ริมฝีปากบนกับริมฝีปากล่างของมันแยกออกจากกัน ฟันบนกับฟันล่างเสียดสีกัน ส่งเสียงดังกรอดๆ
"กรอดๆๆ..."
"กรอดๆๆ..."
บนใบหน้าที่ซีดเผือดน่ากลัว มีเส้นเลือดสีดำปรากฏขึ้น ทำให้ใบหน้าของมันดูน่ากลัวยิ่งขึ้น!
เหมือนกับว่ามันกำลังโกรธเกรี้ยว
เหมือนกับว่ามันกำลังมีโทสะ!
ชุดแต่งงานสีแดงที่ผีเจ้าบ่าวสวมอยู่ ปลิวไสวไปตามลม
พลังหยินชั่วร้ายในซอย เข้มข้นขึ้น
ซอยทั้งซอย ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาว
"ท่านมหาเทพ... มีบัญชา... เจอ... คน... ผู้นี้..."
"ฆ่า!"
"ไม่..."
"ไว้... ชีวิต!"
เสียงประหลาดที่เหมือนเฟืองติดขัด ดังมาจากลำคอของผีเจ้าบ่าว
เสียงที่แผ่วเบาและทุ้มต่ำนี้... เซี่ยจิ่วอี้กับเซินจี้เยว่แทบจะไม่ได้ยิน
แต่ฟ่านหวู่กลับได้ยินอย่างชัดเจน!
พอรู้สึกถึงจิตสังหารที่พุ่งเป้ามาที่ตัวเอง ฟ่านหวู่ก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว
เขาแค่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
จากนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ
แน่นอนว่า...
ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขารู้ว่ามีสิ่งลี้ลับมาแย่งโลงศพความลับสวรรค์ เขาก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
เพราะเงาประหลาดที่เขาเจอ ก่อนจะมาที่เมืองไป๋เหอ มันก็อยากจะแย่งโลงศพความลับสวรรค์ แถมเงาประหลาดตัวนั้น เหมือนจะมีความสัมพันธ์บางอย่างกับท่านมหาเทพ
ตอนนี้ มีผีร้ายกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เป้าหมายของพวกมัน เหมือนกับเงาประหลาดตัวนั้น ฟ่านหวู่นึกถึงท่านมหาเทพเป็นอย่างแรก
ตอนแรก เขายังหวังว่าจะไม่ใช่
แต่ตอนนี้...
ความหวังของเขา พังทลาย…
ลางสังหรณ์ของเขาถูกต้องอีกแล้ว
บัดซบ!!
...