บทที่ 56 ประธานาธิบดีตินปูเริ่มสนใจ
บทที่ 56 ประธานาธิบดีตินปูเริ่มสนใจ
ไม่ต้องพูดถึงความตกตะลึงที่ฟางสวี่ได้รับจากคำพูดของท่านประธานสภาหลี่
อย่างน้อย ลวี่หย่งฉางก็ได้เห็นความเด็ดขาดของประธานสภาประเทศเซี่ยในยุคนี้กับตาแล้ว!
พูดจริงทำจริง!
ถ้าไม่ไหวก็ล้มกระดานเริ่มใหม่!
"ศาสตราจารย์ลวี่ ฉันฝากชะตากรรมของประเทศไว้ในมือเธอแล้วนะ!" ท่านประธานสภาหลี่มองลวี่หย่งฉางอย่างมีความหมาย พูดช้าๆ "อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!"
ลวี่หย่งฉางสีหน้าเคร่งขรึม พยักหน้าอย่างแรง
"โครงการเครื่องบินอวกาศ เธอจะเริ่มวิจัยเมื่อไหร่?"
ได้ยินคำถามของท่านประธานสภาหลี่ ลวี่หย่งฉางขมวดคิ้วเล็กน้อย
แม้ตอนนี้จะมีทีมก่อสร้างหลายทีมกำลังทำงานอยู่รอบๆ ห้องปฏิบัติการนิวเคลียร์ฟิสิกส์ แต่กว่าจะสร้างห้องแล็บพวกนี้เสร็จสมบูรณ์...
ประเมินอย่างต่ำๆ ก็ต้องใช้เวลาอีกประมาณหนึ่งเดือน
ช่วงว่างงานนานหนึ่งเดือน เป็นสิ่งที่ลวี่หย่งฉางยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!
ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ลวี่หย่งฉางก็เอ่ยปาก: "ท่านประธานสภาหลี่ครับ ห้องปฏิบัติการการบินและอวกาศสเปกสูงสุดของประเทศเซี่ย..."
ยังไม่ทันที่ลวี่หย่งฉางจะพูดจบ ท่านประธานสภาหลี่ก็เลิกคิ้ว พูดแทรกขึ้นมา
"สถาบันวิจัยอวกาศแห่งชาติ ภารกิจจรวดขนส่งลองมาร์ช 10 ก็ทำอยู่ที่นั่น พอไหม?"
ลวี่หย่งฉางอึ้งไปนิดหนึ่ง ก่อนที่แววตาจะฉายแววยินดี รีบพยักหน้ารัวๆ: "พอครับ พอ!"
"งั้น... ท่านประธานสภาหลี่ พรุ่งนี้ผมจะไปรายงานตัวที่นั่นเลยครับ!"
ได้ยินประโยคนี้ของลวี่หย่งฉาง ฟางสวี่ร้อนใจทันที
ไม่สนว่าลวี่หย่งฉางกำลังคุยกับประธานสภาอยู่ เขาคว้าแขนลวี่หย่งฉางหมับ กระซิบเสียงเข้ม: "เธอบ้าไปแล้วเหรอ?!"
"การย่อส่วนเตาปฏิกรณ์ฟิวชันยังไม่เสร็จสมบูรณ์เลยนะ!"
ลวี่หย่งฉางอึ้งไปอีกรอบ หันไปมองเครื่องทดสอบที่กำลัง "ดับเครื่อง" อยู่กลางลาน
วินาทีต่อมา เขาสูดหายใจลึก มองฟางสวี่ข้างตัวด้วยสายตามุ่งมั่น
"ศาสตราจารย์ฟาง!"
"ภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้ ผมขอมอบให้คุณครับ!"
ฟางสวี่: "......"
"หา??!"
"เธอเป็นหัวหน้าวิศวกรไม่ใช่เหรอ?!"
ฟางสวี่รู้สึกเหมือนมีอัลปาก้าหมื่นตัววิ่งผ่านกลางใจ!
ภารกิจย่อส่วนเตาปฏิกรณ์ฟิวชัน ทำไมจู่ๆ ถึงหล่นมาใส่หัวเขาได้ล่ะ?!
แต่เห็นได้ชัดว่า ลวี่หย่งฉางไม่ได้สนใจคำพูดของฟางสวี่ โบกมือลาส่งๆ แล้วเดินตามหลังท่านประธานสภาหลี่ออกไป
แว่วๆ ฟางสวี่ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน
"หย่งฉาง หรือว่าเธอทำภารกิจย่อส่วนเตาปฏิกรณ์ให้เสร็จก่อนดีไหม?" เสียงท่านประธานสภาหลี่แฝงความกังวล "ทางฟางสวี่ จะไหวเหรอ?"
"ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไรหรอกครับ! ท่านประธานสภาหลี่วางใจเถอะ!"
ลวี่หย่งฉางพูดอย่างไม่ยี่หระ: "ฝีมือศาสตราจารย์ฟางผมรู้ดี"
"ส่วนที่สำคัญที่สุดของเตาปฏิกรณ์ก็เสร็จหมดแล้ว ที่เหลือก็แค่หาเปลือกมาสวมให้มันเท่านั้นแหละครับ!"
"ง่ายมาก! ผมเชื่อใจศาสตราจารย์ฟางครับ!"
ฟางสวี่: "......"
เขาค่อยๆ หันไปมองเครื่องทดสอบ
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่เข้าชุดกันยังไม่ได้ออกแบบ อุปกรณ์ระบายความร้อนก็ยังไม่สมบูรณ์...
นี่แม่งเรียกว่าแค่หาเปลือกมาสวมเหรอ??!
บัดซบ!
ฟางสวี่อดสบถคำหยาบในใจไม่ได้!
……
ประเทศ S
ประธานาธิบดีตินปูนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน มองเอกสารตรงหน้า ใบหน้าฉายแววครุ่นคิด
ครึ่งปีมานี้ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายบนเวทีโลก
เริ่มจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศเซี่ยถูกใส่ร้ายจนต้องถอนตัวจากโครงการ ITER
จากนั้น ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน ประเทศเซี่ยกลับพลิกสถานการณ์ แซงหน้าทุกประเทศจนครอบครองเทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ก่อนใคร!
มองดูข้อมูลเตาปฏิกรณ์ผานกู่-1 ที่สื่อทางการประเทศเซี่ยรายงานออกมา ประธานาธิบดีตินปูก็นั่งไม่ติด!
ประเทศ S ต่างจากประเทศเซี่ย แม้อุตสาหกรรมหนักจะพัฒนา แต่ประชากรไม่ได้เยอะขนาดนั้น
เตาปฏิกรณ์ขนาดเท่าผานกู่-1 เขาประเมินว่า แค่สองเครื่องก็น่าจะตอบสนองความต้องการพลังงานทั้งหมดของประเทศ S ได้แล้ว!
นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ของประเทศ S!
นอกจากวัตถุดิบน้ำมันที่ต้องใช้ในอุตสาหกรรมการผลิต ประเทศ S ที่มีนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ สามารถเลิกใช้พลังงานคุณภาพต่ำอย่างน้ำมันและก๊าซธรรมชาติได้อย่างสิ้นเชิง!
ประเทศ S ที่เศรษฐกิจไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ก็จะประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้โข!
"ทหาร!"
ยิ่งคิดประธานาธิบดีตินปูยิ่งใจเต้น ตะโกนเรียกหน้าห้องทำงานเสียงดัง
วินาทีต่อมา ประตูห้องทำงานเปิดออก ชายร่างยักษ์หน้าตาดุดันมองประธานาธิบดีตินปูด้วยความเคารพ: "ท่านประธานาธิบดี มีอะไรให้รับใช้ครับ?"
"แจ้งกระทรวงการต่างประเทศ อีกสองวันฉันจะไปประเทศเซี่ย!"
ประธานาธิบดีตินปูสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
……
ค่ำวันนั้น ห้องปฏิบัติการหมายเลขหนึ่งแห่งประเทศเซี่ย
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"
เสียงเคาะประตูห้องทำงานลวี่หย่งฉางดังขึ้น
ลวี่หย่งฉางที่กำลังก้มหน้าเตรียมงานโครงการเครื่องบินอวกาศได้ยินเสียงเคาะประตู ก็ชะงักไป
เขาเงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนังโดยสัญชาตญาณ
21:50 น.
ดึกป่านนี้แล้ว ยังมีใครมาที่นี่อีก?
"ประตูไม่ได้ล็อก เข้ามาได้เลยครับ!"
"แอ๊ด..."
ลูกบิดประตูถูกบิด
มองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู ลวี่หย่งฉางรีบลุกขึ้นต้อนรับ: "รัฐมนตรีหง? ท่านมาด้วยตัวเองได้ยังไงครับเนี่ย?!"
หงฉี่หมิงโบกมืออย่างจนใจ เดินยิ้มขมขื่นเข้ามาในห้อง
"อย่าพูดถึงเลย! ตั้งแต่ดวงอาทิตย์บ้านั่นเกิดเรื่อง คนแก่อย่างฉันก็ไม่ได้นอนก่อนเที่ยงคืนอีกเลย!"
ได้ยินแบบนั้น แววตาของลวี่หย่งฉางฉายแววยิ้ม
"รัฐมนตรีหงมาหาผมวันนี้เพื่อมาระบายความทุกข์เหรอครับ?"
พูดพลาง ลวี่หย่งฉางก็ลุกไปชงชาให้หงฉี่หมิง: "ชาหลงจิ่งซีหูของแท้ นักวิจัยข้างล่างเอามาฝาก ปกติผมยังไม่กล้ากินเลยนะเนี่ย!"
หงฉี่หมิงยกถ้วยชาขึ้น ดมกลิ่นเบาๆ
"โฮ่! หอมใช้ได้นี่!"
"เจ้าหนู อายุแค่นี้ริอ่านรับสินบนแล้วเหรอ?"
หงฉี่หมิงมองลวี่หย่งฉางยิ้มๆ: "ถึงฉันจะเป็นรัฐมนตรีกระทรวงวิทย์ฯ แต่เธอมาพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าฉัน มันจะดีเหรอ?"
ลวี่หย่งฉางลูบจมูกอย่างจนใจ: "รัฐมนตรีหงครับ พูดแบบนี้ไม่ได้นะครับ!"
"นี่ผมซื้อต่อเขามาในราคาตลาดเลยนะ ถ้าท่านไม่กิน ก็อย่าทำชาผมเสียของสิครับ!"
หงฉี่หมิงหัวเราะร่า จิบชาอึกหนึ่งแล้วพูดเสียงเข้ม: "เอาล่ะ ไม่พูดเล่นแล้ว!"
"ที่ฉันมาครั้งนี้ มาถามเรื่องหนึ่งแทนท่านประธานสภาหลี่!"
ลวี่หย่งฉางรีบวางถ้วยชา ปรับสีหน้าจริงจัง: "เชิญรัฐมนตรีหงว่ามาเลยครับ!"
"ประธานาธิบดีตินปูแห่งประเทศ S อีกครึ่งเดือนจะมาเยือนประเทศเซี่ย" หงฉี่หมิงพูดอย่างมีความหมาย "ข่าวยังไม่แพร่ออกไป"
"เธอลองเดาสิ ว่ามาเพื่ออะไร?"
คิ้วของลวี่หย่งฉางขมวดเป็นปม
ประธานาธิบดีตินปูแห่งประเทศ S?
อยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ ถึงมาประเทศเซี่ย?
ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวลวี่หย่งฉาง!
"นิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้?"
ลวี่หย่งฉางถามกลับเสียงเบา
"แปะ!"
หงฉี่หมิงดีดนิ้วอย่างชื่นชม: "ถูกต้อง จากข้อมูลข่าวกรองของสำนักความมั่นคงแห่งชาติที่ 2 ประธานาธิบดีตินปูสนใจเตาปฏิกรณ์ผานกู่มาก"
---