ย้อนเวลากลับมา ฉันคือราชันย์แห่งเทคโนโลยี
บทที่ 34 เตาปฏิกรณ์สาธิตสร้างเสร็จสมบูรณ์
0

บทที่ 34 เตาปฏิกรณ์สาธิตสร้างเสร็จสมบูรณ์

บทที่ 34 เตาปฏิกรณ์สาธิตสร้างเสร็จสมบูรณ์

"เอี๊ยด..."

เสียงเบรกดังขัดจังหวะความคิดของหลูเหอเจิ้ง

"ศาสตราจารย์หลู ถึงแล้วครับ!"

เสียงของตู้เจิ้นดังมาจากที่นั่งคนขับ

หลูเหอเจิ้งที่ได้สติกลับมามองออกไปนอกหน้าต่างรถ

ภาพโรงงานชั่วคราวปรากฏขึ้นบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยกรวดทรายตรงหน้า

"นี่... นี่คือสถาบันวิจัยชั่วคราวเหรอ?"

ตาของหลูเหอเจิ้งเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย พูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ

พูดกันตามตรง นี่เป็นห้องแล็บที่ซอมซ่อที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา ดูอนาถอย่างไม่มีข้อกังขา!

ตู้เจิ้นที่นั่งคนขับเกาหัวแกรกๆ หัวเราะแห้งๆ: "ศาสตราจารย์หลูครับ เวลามันกระชั้นชิดเกินไป ห้องแล็บสภาพนี้ถือเป็นขีดสุดที่พวกเราจะทำได้แล้วครับ"

"อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลย ผมพาคุณไปพบศาสตราจารย์ลวี่ก่อนดีกว่า!"

……

หลูเหอเจิ้งเดินตามตู้เจิ้นมาถึงหน้าประตูบ้านสังกะสีหลังหนึ่งที่สร้างขึ้นชั่วคราว

"ศาสตราจารย์หลู ศาสตราจารย์ลวี่อยู่ข้างใน ผมไม่เข้าไปนะ"

ตู้เจิ้นพูดกับหลูเหอเจิ้งด้วยรอยยิ้ม แล้วหันหลังเดินจากไป

หลูเหอเจิ้งมองบ้านสังกะสีที่ซอมซ่อจนถึงขีดสุด สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไป

ทันทีที่เข้าบ้าน หลูเหอเจิ้งก็เห็นชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าๆ นั่งหน้าเคร่งขรึมอยู่หลังโต๊ะทำงาน ในมือกำปากกาหมึกซึม ก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่างบนโต๊ะ

แม้ชายหนุ่มจะมีใบหน้าอ่อนเยาว์ แต่หลูเหอเจิ้งกลับสัมผัสได้ถึงรังสีอำนาจที่ขัดกับรูปลักษณ์ภายนอกอย่างสิ้นเชิง

รังสีแบบนี้ เขาเคยเห็นเฉพาะในตัวนักวิทยาศาสตร์ระดับปรมาจารย์ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นปราชญ์ของแผ่นดินเท่านั้น!

แม้จะไม่เคยเห็นตัวจริงของลวี่หย่งฉางมาก่อน แต่ในวินาทีนี้ หลูเหอเจิ้งมั่นใจอย่างที่สุดว่า ชายหนุ่มตรงหน้านี้ คือศาสตราจารย์ลวี่หย่งฉางผู้ผลักดันการพัฒนานิวเคลียร์ฟิวชันด้วยตัวคนเดียวคนนั้น!

อาจเป็นเพราะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ลวี่หย่งฉางที่ก้มหน้าทำงานอยู่จึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

วินาทีที่เห็นหลูเหอเจิ้ง แววตาของลวี่หย่งฉางก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย รีบวางปากกาในมือ ลุกขึ้นต้อนรับ: "ศาสตราจารย์หลู เชิญนั่งครับ!"

หลูเหอเจิ้งชะงักไปเล็กน้อย: "ศาสตราจารย์ลวี่... คุณรู้จักผมด้วยเหรอครับ?"

ลวี่หย่งฉางโบกมือยิ้มร่า: "อย่าเรียกผมแบบนั้นเลยครับ ผมยังเรียนไม่จบเลย!"

หลูเหอเจิ้ง: "......"

เห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหลูเหอเจิ้ง รอยยิ้มบนหน้าลวี่หย่งฉางยิ่งกว้างขึ้น: "ล้อเล่นน่ะครับ"

"ศาสตราจารย์หลู ผมดูประวัติของคุณแล้ว ที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปักกิ่ง คุณน่าจะรับผิดชอบปัญหาการควบคุมอุณหภูมิของอุปกรณ์โทคาแมคใช่ไหมครับ?"

แววตาของหลูเหอเจิ้งฉายแววประหลาดใจ

เขานึกไม่ถึงว่า ลวี่หย่งฉางที่เป็นถึงหัวหน้าวิศวกรเตาปฏิกรณ์สาธิตฟิวชัน จะจำประวัติของเขาได้แม่นยำขนาดนี้!

เมื่อเจอกับสายตาของลวี่หย่งฉาง หลูเหอเจิ้งรีบพยักหน้า: "ถูกต้องครับ!"

"งั้นที่เตาปฏิกรณ์สาธิตนี่ คุณรับผิดชอบงานวิจัยด้านนี้ด้วย ดีไหมครับ?"

ได้ยินข้อเสนอของลวี่หย่งฉาง ใบหน้าของหลูเหอเจิ้งฉายแววลังเล: "ศาสตราจารย์ลวี่ครับ แต่ก่อนผมวิจัยอุปกรณ์โทคาแมค ความรู้เรื่องสเตลลาเรเตอร์ไม่ค่อยลึกซึ้งเท่าไหร่ แบบนี้... จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอครับ?"

ตลอดทางที่ผ่านมา หลูเหอเจิ้งตระหนักได้ถึงความสำคัญที่ประเทศเซี่ยมีต่อเตาปฏิกรณ์สาธิตฟิวชันอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้ ในใจเขาจึงเกิดความหวาดหวั่นขึ้นมาเล็กน้อย

ถ้าหากเกิดความผิดพลาดจากตัวเขา จนทำให้เตาปฏิกรณ์สาธิตฟิวชันมีปัญหาร้ายแรงขึ้นมา ผลที่ตามมาสำหรับเขา...

ลวี่หย่งฉางส่ายหน้ายิ้มๆ น้ำเสียงอ่อนลงอีก: "ศาสตราจารย์หลู ผมว่าคุณไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอกครับ"

"ความยากในการออกแบบโมดูลควบคุมอุณหภูมิบนสเตลลาเรเตอร์ ต่ำกว่าอุปกรณ์โทคาแมคแน่นอนครับ"

"อีกอย่าง นอกจากคุณแล้ว นักวิจัยในสถาบันวิจัยชั่วคราว 95% ก็เคยวิจัยอุปกรณ์โทคาแมคมาก่อนทั้งนั้น"

คำพูดเหล่านี้ของลวี่หย่งฉางทำให้หลูเหอเจิ้งผ่อนคลายลงมาก

ในเมื่อทุกคนก็วิจัยโทคาแมคมาเหมือนกัน งั้นก็คงไม่ต่างกันมากเท่าไหร่!

"งั้นตกลงตามนี้ครับ เรื่องเงินเดือน... เราให้คุณได้ในอัตราสูงสุด แต่มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่งครับ!"

พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของลวี่หย่งฉางก็เคร่งขรึมขึ้นทันตา

หลูเหอเจิ้งมองลวี่หย่งฉางอย่างกังวลใจ ถามเสียงเบา: "มี... เงื่อนไขอะไรเหรอครับ? ขอแค่ไม่เกินเลยไปนัก ผมรับได้หมดครับ!"

ต่อหน้ายอดคนที่ผลักดันนิวเคลียร์ฟิวชันได้ด้วยตัวคนเดียว หลูเหอเจิ้งวางตัวนอบน้อมมาก

ลวี่หย่งฉางอึ้งไปนิดหนึ่ง โบกมือยิ้มๆ: "ไม่ใช่เงื่อนไขเกินเลยอะไรหรอกครับ"

"แค่ในระหว่างการวิจัย ต้องตัดขาดการติดต่อกับโลกภายนอกทั้งหมด"

"จนกว่าเตาปฏิกรณ์สาธิตจะสร้างเสร็จสมบูรณ์ครับ"

หลูเหอเจิ้งถอนหายใจโล่งอก

ที่แท้ก็แค่เงื่อนไขนี้

ตั้งแต่เห็นทหารลาดตระเวนระหว่างทางมา เขาก็เตรียมใจเรื่องนี้ไว้แล้ว!

เขาพยักหน้ารัวๆ: "สมควรแล้วครับ สมควรแล้ว ศาสตราจารย์ลวี่วางใจได้ เรื่องนี้ผมให้ความร่วมมือเต็มที่ครับ"

ลวี่หย่งฉางพยักหน้าอย่างพอใจ: "ในเมื่อเป็นอย่างนั้น คุณไปพักผ่อนเถอะครับ พรุ่งนี้เราจะเริ่มภารกิจวิจัยกันแล้ว"

……

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เผลอแป๊บเดียว สามเดือนก็ผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ

เมื่อกระแสความสนใจลดลง จำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สดโต่วอินของข่าวประเทศเซี่ยก็ลดลงไปถึง 90%

ในขณะที่ทุกคนกำลังจะลืมเรื่องนี้ไป บัญชีเวยป๋อข่าวประเทศเซี่ยก็แจ้งเตือนข่าวใหม่ขึ้นมาอย่างเงียบๆ

《ขอแสดงความยินดีกับโครงการเตาปฏิกรณ์สาธิตฟิวชันอ่าวชางไห่ที่ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์!》

ตูม!

ทันทีที่ข่าวนี้เผยแพร่ ทั่วทั้งประเทศเซี่ยก็ฮือฮา!

"หะๆๆๆๆๆๆ!?"

"ฉันลืมเรื่องนี้ไปแล้วนะเนี่ย... มีใครลองนับวันดูไหม ว่าครบสามเดือนจริงหรือเปล่า?"

"ฉันเพิ่งนับเมื่อกี้ 90 วันเป๊ะ ถ้าคิดเดือนที่มี 31 วันสองเดือน... ภารกิจก่อสร้างเสร็จก่อนกำหนดสองวันด้วยซ้ำ!"

"ทำไมฉันไม่ค่อยเชื่อเลยแฮะ... ภารกิจใหญ่ยักษ์ขนาดนี้ เสร็จใน 90 วันจริงดิ? ถึงตอนนั้นคงไม่เกิดปัญหาคุณภาพอะไรขึ้นมานะ?"

"ไม่รู้คห.บนจะแซะหาพระแสงอะไร โต่วอินข่าวประเทศเซี่ยไลฟ์สดกระบวนการก่อสร้างตลอด 24 ชั่วโมงมาสามเดือนเต็มๆ นี่แกยังไม่เชื่ออีกเหรอ?"

คอมเมนต์นี้เตือนสติชาวเน็ตที่กำลังมุงดูในเวยป๋อทันที!

เพียงไม่กี่นาที ห้องไลฟ์สดโต่วอินข่าวประเทศเซี่ย เริ่มมีผู้ชมหลั่งไหลเข้ามาหลายแสนคน!

ในภาพจากกล้อง สิ่งก่อสร้างทรงครึ่งทรงกลมขนาดมหึมาสี่หลังสะท้อนแสงสีเงินยวงภายใต้แสงอาทิตย์!

หลังจากเงียบกริบไปชั่วอึดใจ คอมเมนต์นับไม่ถ้วนก็ลอยเต็มหน้าจอ!

"แม่งเอ๊ย! โคตรเท่เลยว่ะ!"

"ไกลขนาดนี้จะไปเห็นอะไร? ขยับกล้องเข้าไปใกล้ๆ หน่อยไม่ได้เหรอ?"

"??? แนะนำให้ตรวจสอบพี่ชายคห.บนด่วน สงสัยจะเป็นพวกห้าแสนแฝงตัวมา!"

"ว่าแต่ เตาปฏิกรณ์ฟิวชันนี้จะชื่อเตาปฏิกรณ์ฟิวชันอ่าวชางไห่เลยเหรอ? ไม่ควรตั้งชื่อที่มีความหมายหน่อยเหรอ?"

"พูดถูก! ขอเรียกร้องให้เปิดโหวตชื่อเตาปฏิกรณ์ฟิวชันทั่วประเทศ!"

"โหวตชื่อ +1!"

"......"

ชั่วพริบตา กระแสคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดเริ่มเปลี่ยนทิศทาง

เห็นคอมเมนต์เรียกร้องให้ตั้งชื่อเตาปฏิกรณ์สาธิตเต็มหน้าจอ ผู้ดูแลบัญชีทางการข่าวประเทศเซี่ยหลังจากขออนุมัติจากเบื้องบนแล้ว ก็โพสต์เวยป๋อข้อความหนึ่ง

《กิจกรรมเฟ้นหาชื่อเตาปฏิกรณ์สาธิตฟิวชันอ่าวชางไห่จากชาวเน็ตทั่วประเทศ!》

อาจเป็นเพราะเวยป๋อประเมินความกระตือรือร้นของประชาชนประเทศเซี่ยต่ำเกินไป ภายในไม่กี่นาที เวยป๋อถึงกับล่มไปชั่วขณะ!

เมื่อเซิร์ฟเวอร์เวยป๋อกลับมาทำงานปกติ ชื่อแปลกประหลาดนับไม่ถ้วนก็ปรากฏในช่องคอมเมนต์ของโพสต์กิจกรรม

โฮ่วอี้ (เทพธนู), เฟิ่งหวง (นกฟีนิกซ์จีน)...

ชื่อพวกนี้ยังถือว่าปกติ

สพันจ์บ็อบ, แพทริค...

ไม่ผิดคาด ชื่อประหลาดๆ พวกนี้ได้รับการกดไลก์สูงสุด

---

________________

คอมเมนต์จากนักอ่าน (0)

เข้าสู่ระบบเพื่อคอมเมนต์

ยังไม่มีคอมเมนต์